Cześć! Super, że tu jesteś! Witam Cię gorąco na mojej stronie.
Jestem Agnieszka, pochodzę z Torunia, pięknego miasta położonego w środkowo-północnej części Polski, ale obecnie mieszkam w stolicy, czyli w Warszawie.
W 2020 roku zaczęłam tworzyć podcast do nauki polskiego, Swojski Język Polski oraz tę stronę.
Pomagam dorosłym uczniom języka polskiego jako obcego osiągać ich cele językowe, zarówno te prywatne, jak i zawodowe.
Oferuję standardowe lekcje polskiego jako obcego, lekcje konwersacyjne po polsku oraz lekcje przygotowujące do egzaminu z języka polskiego dla obcokrajowców. W 2023 roku ukończyłam szkolenie dla egzaminatorów państwowego egzaminu z języka polskiego jako obcego.
Jestem szczęśliwą opiekunką suni adoptowanej ze schroniska, Figi.
W wolnym czasie oprócz chodzenia na spacery z Figulą tańczę zumbę. Doszkalam też swój język francuski, m. in. słuchając właśnie podcastów. 😉 Interesuję się też psychologią i literaturą.
A ty? Skąd jesteś i co sprowadza Cię na moją stronę? Daj znać w komentarzu i pozostańmy w kontakcie.
Trzymaj się ciepło!
~ Agnieszka
Szanowna Pani,
Jestem przeciwnikiem spoufalania się bez potrzeby. Uważam, że tak jak było jeszcze w latach 80 i 90, jest OK. Kiedy któś do mnie zwrac się zbyt poufale, od razu kontruję, że po imieniu jestem tylko z moją żoną, nawet dzieci do mnie mówią Tato. Żadne Panie Henryku, stąd częsta rozmowa, kiedy jakiś handlowiec, urzędnik, czy lekarz tak do mnie mówią, odpowiadam – nazywam się Staniek, Tak wiem, Panie Henryku, to wtedy tak długo ponawiam, aż zrozumie. Tak samo, Ty do mnie może mówić tylko Kochanka…. a już żona do mnie mówi mężu a dzieci Tato, reszta – proszę Pana. Tak formalizuję wszystkie stosunki od samego początku, w niektórych ptrzypadakach zapowiadam, że być może po bliższym poznaniu się będę skłonny do deformalizacji, ale nie jest to bezwarunkowe. Plagą są wszystkie automaty, dawniej zapowiedź brzmiała – żeby skontaktować się z sekretariatem, prosimy wykręcić zero, obecnie, bezceremonialnie – WCIŚNIJ zero. Kimże jest osoba po drugiej stronie linii, że ośmiela się używać do mnie formy, jak dziedzic do fornala, nie dość że na Ty, to jeszcze wydaje bezwarunkowe polecenia? Tak samo zresztą wszelkie automaty zgłoszeniowe, bankomaty, paczkomaty i witryny komputerowe, wszystkie nam wydają polecenia bezwarunkowe, a nie, jak to jest przyjęte pomiędzy kulturalnymi ludźmi, poprosić. Przestałem korzystać z tych urządzeń, wolę odstać chwilkę w okienku czy kasie, gdzie osoba obsługująca będzie się do mnie zwracać w sposób właściwy i z szacunkiem.
Ostatnie automaty zgłoszeniowe, które zwracają się w sposób grzeczny do klientów funkcjonują w Urządzie Skarbowym i niektórych urzędach państwowych i ministerstwach, w prywatnych firmach już od lat dwutysięcznych wszędzie już „obsługują” luzackie młodzieżowe automaty, jeszcze chwila, a zaczną do nas mówić „siemka, z działem handlowym se naciśnij 7”.
W takie firmiej często do pierwszej żywej osoby mówię, że mają niegrzeczną osobę na recepcji, ale, proszę Pana, to jest automat… Wtedy bez oporów mówię, że to winna jest osoba , która programowała ten automat, ewentualnie osoba, która zatrudniła ją na takie stanowisko. I wtedy czasem słyszę – A wie Pan, że Pan ma rację? Ale w takich czasach żyjemy… Czasy zależą od nas. Ja potrafię sprawić, że najdalej przy drugim kontakcie, osoba przechodzi na Pan, a jeśli jest twarda, jej firma traci klienta i trzeciego kontaktu już nie ma.
A w języku Angielskim formą standartową do zwracania się z szacunkiem jest You, czyli w starym angielskim, jest to liczba mnoga, pluralis majestaticus, zwykłe „ty”. Za to jest nieużywanie dziś prawie wcale „thou” zatem, jak widać, Anglicy się do siebie zwracają z szacunkiem.
Szanowny Panie,
dziękuję za komentarz i zapraszam do dyskusji pod tym odcinkiem: https://swojskijezykpolski.com/mowienie-na-ty-lub-pan-i/. W odcinku mówię o tym, że zdania Polaków na temat tak zwanego „panowania” są podzielone, co widać też w komentarzach pod tym odcinkiem. Poruszył Pan ciekawą kwestię z automatami. Podejrzewam, że autorom komunikatów zależy na jak największej zwięzłości, aby np. na ekranach telefonów krótkie treści o większej czcionce były lepiej widoczne. Zapewne częściowo jest to też związane ze zmianami kulturowymi w naszym kraju. Ja np. czuję się lepiej w towarzystwie, w którym wszyscy zwracają się do siebie na „ty”, dlatego też wybrałam taką formę komunikacji na mojej stronie internetowej. Jeśli jednak ktoś w komentarzu zwraca się do mnie per „Pani”, to chętnie się dostosowuję.
Witam, mieszkam we Francji i szukam nauczyciela języka polskiego jako obcego dla mojego syna, który ma 7lat.
Czy udziela Pani lekcje indywidualne dla dzieci przez internet?
Pozdrawiam
Dzień dobry!
Niestety obecnie nie oferuję zajęć dla osób poniżej 18 roku życia, ponieważ w nauczaniu bazuję między innymi na swoich autorskich materiałach do nauki i są to materiały, które będą interesujące raczej tylko dla osób dorosłych. Dam znać, jeśli rozszerzę swoją ofertę.
Gratuluje Pani tego bloga. Przygotowuje dziecko do egzaminu GCSE z polskiego, kupilam podręczniki napisane przez emigracyjnych nauczycieli polskich szkół. Pani blog jest duzo lepszy merytorycznie i jezykowo. Duzo tematow,ktore sa u Pani wystepuja na egzaminie GCSE. Nie sluchalam podcasow , ale po pobiznej lekturze tekstow gratuluje Pani. Widac ,ze wlozyla Pani duzo pracy. Teksty sa spojne, pisane ladna polszczyzna i ciekawe.
Bardzo dziękuję! Staram się wybierać tematy przydatne dla moich Słuchaczy/Czytelników. Jeśli ma Pani własną propozycję tematu, który powinnam poruszyć, to będę wdzięczna za informację. Pozdrawiam, Agnieszka. 🙂
Dzień dobry Agnieszka ! Dziękuję Pani za podcasty, uczę się języka polskiego i jednocześnie angielskiego . Miło mi pani widzieć i słyszeć . Pani ma szczególną barwę głosu, bardzo przyjemną. Mieszkam w Naddniestrzu, może przyjadę do Polski . Nigdy nie byłem w Polsce. Poznaję kulturę i tradycje Polski. Miło mi cię poznać .
Cześć, Arsen! Dziękuję za Twój komentarz. Też mi miło Cię poznać 🙂 Czy jakieś polskie tradycje szczególnie Cię zainteresowały lub zdziwiły?
Cześć Aga!! =)
Pochodzę z Brazylii, ale mieszkam w Polsce od około 3 lat.
Mój język polski wciąż jest pomiędzy A1 a A2, a Twój materiał bardzo mi pomaga!
Gratulacje za wspaniałą pracę!
Cześć, Rodrigo! Cieszę się, że napisałeś i bardzo Ci dziękuję za miłe słowa 🙂 Jak Ci się mieszka w Polsce? Twój polski pisany wydaje się bardzo dobry!